Zoetstoffen niet zo ‘zoet’ als de belofte in de reclame

Van Suiker naar Zoetstoffen… van Kwaad naar Erger

Suiker is een legaal verslavend middel. De WHO (World Health Organisation) heeft enkele jaren geleden gezegd dat als suiker een product was dat nu op de markt gebracht zou worden, dan zou het niet goedgekeurd worden om gebruikt te worden voor het menselijke lichaam. 
Hoe is het nu gekomen dat iedereen overtuigd is dat suiker belangrijk is voor de energie en dat we allemaal energie nodig hebben?

Zoetstoffen zijn suikervervangers maar bevatten geen calorieën en worden daarom gebruikt in dieetproducten, sportdrankjes, diabetesvoeding en suikergoed voor kinderen. Iemand die goed op de hoogte is van gezonde voeding ziet al direct dat er zeven onwaarheden in de vorige zin staan. 

1. We hebben namelijk geen zoetstoffen nodig; 
2. we hebben geen suiker nodig; 
3. de discussie bij zoetstoffen gaat niet over het wel of niet bevatten van calorieën; 
4. er bestaan geen dieetproducten; 
5. er bestaan geen sportdrankjes; 
6. er bestaat geen diabetesvoeding; 
7. en er hoort geen suikergoed te zijn voor kinderen. 

Glucose

Het lichaam heeft energie nodig om arbeid (beweging) te verrichten. Het voedsel levert het lichaam de nodige eiwitten, koolhydraten en vetten. Energie wordt voornamelijk gehaald uit de koolhydraten. Pas als de koolhydraten gebruikt zijn worden de vetten aangesproken voor het leveren van energie. De koolhydraten worden omgezet in glucose (suiker) die opgeslagen wordt in de lever. Zodra de spieren arbeid moeten verrichten –zoals tijdens het sporten- wordt als eerste de opgeslagen glucose –suiker- die opgeslagen is in de lever gebruikt. Vandaar dat iemand met leverklachten zich constant moe voelt. Er is dus suiker (energie of glucose) nodig voor alle functies in het lichaam. Ook voor het denken heb je glucose nodig. Op het moment dat je weinig glucose in het lichaam hebt krijg je achteruitgang van de functie van de hersenen die geuit wordt in duizeligheid, hoofdpijn, oorsuizing, flauwvallen, wazig zicht enz. 
Duidelijk is dus dat we glucose nodig hebben. Glucose is niet hetzelfde als geraffineerde suiker. Dezelfde term wordt echter gebruikt maar het is voor het lichaam absoluut niet hetzelfde. Het is appels met peren vergelijken! De voedingsindustrie heeft daar goed gebruik van gemaakt en de consument al jaren voor de gek gehouden met suiker. Alles wordt gemaakt met suiker en men wordt bewust gemaakt van hoeveel calorieën het product levert. 

Zoetstoffen de oplossing?

De calorieën zijn verbonden met de suikers in het product. Om minder calorieën in te nemen moet het aantal suikers beperkt worden. Dus de voedingsindustrie komt met de beste oplossing: Zoetstoffen! Hiermee is de halve waarheid -of hele leugen- een acceptabele waarheid geworden. Mensen willen zoetigheid, suiker hebben omdat het verslavend is en omdat het lichaam het schijnbaar nodig heeft. Teveel glucose geeft teveel calorieën, dus je gebruikt dan zoetstoffen en dan ben je gezond bezig. Schandalig! Zelfs gedurende medische, paramedische en voedingsopleidingen wordt deze fout niet opgemerkt. Plotseling praat iedereen over glucose, suiker, calorieën en energie. 
Vervolgens komen de slimmeriken en profiteurs op het toneel; producten die minder calorieën bevatten door middel van zoetstoffen, diëten worden opgesteld door middel van zoetstoffen en tegelijkertijd nemen de ziektes, aandoeningen en lichamelijke klachten maar toe. En u raadt het al, de grootste groepen waarop gemikt wordt zijn de diabeten (en toekomstige diabeten, mensen met hypoglycaemie, candida, chronisch vermoeidheidssyndroom) en kinderen! Miljoenen dollars en euro’s zijn deze zieke mensen waard. Medicijnen worden gemaakt met suiker en zoetstoffen en niemand kijkt of begrijpt de bijsluiter met al de negatieve bijwerkingen. Kijk op de pakjes zoetstoffen en je kunt lezen dat het juist gezond en goed is voor diabeten en mensen die letten op hun calorie-inname. Kinderen worden allerlei drankjes, snoepjes en snacks voorgeschoteld terwijl wij als ouders en opvoeders geen flauw benul hebben hoeveel schade we berokkenen aan het prachtige jonge leven. En toch vinden we het gek dat onze kinderen verslaafd zijn aan suiker en na enkele jaren op zoek gaat naar zwaardere middelen. Elke diabeet is een grote bron van inkomsten voor de farmaceutische industrie: insulinepreparaten, injectienaalden, meetinstrumenten, alcoholdoekjes, pleisters en dan na enkele jaren komen de meeste diabeten in de problemen met de bloedvaten, de ogen, hartklachten, nierklachten, immuunsysteem, baarmoederklachten enz. 

Suiker is niet hetzelfde als glucose voor het lichaam. Suiker is niet hetzelfde als energie voor het lichaam. Zoetstoffen hebben inderdaad geen calorieën maar daar gaat de discussie niet over. Het is te verwachten dat je door minder inname van calorieën je gewicht beter kunt controleren, maar ook daar gaat de discussie niet over! Als u de fout maakt om suiker te vervangen door zoetstoffen omdat het lichaam suiker nodig heeft voor energie dan bent u inderdaad verward geraakt in het web van denken en verwarring waar de voedingsindustrie juist op doelt. Samen met u doen miljoenen diabeten, sporters en kinderen mee en snappen niet dat ze zieker en zieker worden.

De kunstmatige zoetstoffen

Er zijn twee soorten kunstmatige zoetstoffen. Zoetstoffen met een zekere massa (mannitol, sorbitol, xylitol en gehydreerde glucosestroop) hebben ongeveer dezelfde calorische waarde als suiker en worden vaak als vervanger gebruikt, maar zij worden minder gemakkelijk opgenomen. 
De suikeralcoholen, gehydreerde glucosestroop en xylitol, helpen cariës voorkomen en worden daarom wel in snoep en kauwgum gebruikt. Wie dagelijks meer dan 25 g suiker vervangers gebruikt, loopt het risico diarree te krijgen. Intense zoetstoffen, zoals acesulfaam-K, aspartaam en sacharine, zijn 220 tot 400 maal zo zoet als suiker. Omdat men er minder van nodig heeft, blijft het aantal calorieën beperkt. Deze zoetstoffen worden vooral in dieetartikelen gebruikt. Aspartaam heeft dezelfde smaak als suiker en heeft geen bittere nasmaak zoals sacharine. 
In de natuurgeneeswijze worden de kunstmatige zoetstoffen ten strengste afgeraden. Maar dat had u al verwacht op het moment dat u “kunstmatig” had gelezen. 

Hier volgt een lijst van zoetstoffen (alcohol suikers oftewel polyols) die toegestaan zijn in de Verenigde Staten. 
Hydrogenated Starch Hydrolysates (HSH): dit is een mengsel van sorbitol, malitol en oligo-sacchariden. Afhankelijk van de verhouding is het 25-50% zoeter dan sucrose. Het is een eindproduct van maïsstroop en kan allergische reacties veroorzaken.
Isomalt is 45-60% zoeter dan sucrose. Isomalt wordt gebruikt in snoepgoed, ijsjes, jams, drankjes en gebak. Isomalt wordt gemaakt uit suiker. De enzymen in het spijsverteringsstelsel kunnen dit product niet afbreken.
Lactitol ziet eruit als sucrose maar bevat de helft van het aantal calorieën. Het is 30-40% zoeter dan sucrose.
Mannitol is 0,7 keer zoeter dan sucrose. Wordt voornamelijk verkregen uit zeewier. Van dit middel is een laxerend effect bekend bij gebruik van meer dan 50-80 gram per dag. Wordt veel gebruikt in kauwgum. 
Maltitol: is 0,9 keer zoeter dan sucrose. Maltitol is een product dat verkregen wordt uit mout suiker (maltose). Wordt veel gebruikt in snoepgoed.
Sorbitol is 0,5-0,7 zoeter dan sucrose. Bij gebruik van meer dan 50-80 gram per dag, kan het laxerend werken.
Xylitol wordt verkregen uit fruit en groenten. Van dit product is het bekend dat het niet fermenteert in de mond. Vandaar dat xylitol gebruikt wordt in verschillende producten die lang in de mond gehouden worden zoals snoepgoed, kauwgum, toffee en pepermunt. 

Naast bovenstaande producten bestaan er nog veel meer soorten suikers die toegevoegd worden aan producten die wij dagelijks gebruiken. 
Voor de mensen die allergisch zijn voor suiker is het belangrijk dat ze de etiketten goed lezen, want vaak staat er op het etiket dat het product geen suiker bevat, maar enkele regels lager staat wel duidelijk vermeld dat het maltitol of isomalt bevat. 

Suiker is namelijk de nummer één verslaving aller tijden. Gek hè? En wij ons maar zorgen maken en onze kinderen behoeden opdat ze niet aan de drugs gaan, terwijl wij als ouders en opvoeders ze vanaf de kinderjaren volstoppen met suiker. 

Sucralose

Sucralose (Splenda) is de laatste rage in de zoetstoffen. Sucralose wordt bereid uit suiker. Het is 600 keer zo zoet. Het smaakt ook meer dan alle andere zoetstoffen, echt als suiker. Sucralose is een proces waarbij twee atomen van suiker vervangen worden door chloor. Het residu in het lichaam is juist het grootste probleem. Op de website van dokter Mercola, www.mercola.com, kunt u veel informatie krijgen over Splenda. Het meest schandalige van dit product is dat het gepropageerd werd (door de verschillende rechtszaken is men in de VS voorzichtiger geworden met deze bewering) als ‘goed voor diabeten’. Op bovengenoemde site kunt u juist lezen dat sucralose juist diabetes stimuleert! Bij een onderzoek door de fabrikant ervan, Tate & Lyle, bleek dat sucralose in een dosis die half zo hoog was als de toegestane, een negatief effect had op niet-insuline afhankelijke diabetes. Actievoerders vrezen dat sucralose dezelfde uitwerking kan hebben als gechloreerde pesticiden; aangeboren afwijkingen, kanker, vruchtbaarheidstoornissen en immuuntekorten. Tate en Lyle brengen daar echter tegenin dat het gebruikte chlooratoom gelijk is aan dat in keukenzout. (Medisch Dossier Jaargang 6. nummer 10, november 2004.)

De zoetstoffen kunnen als volgt verdeeld worden: 

• Suikeralcoholen (polyolen) bekend onder de merknamen: Sorbitol, Mannitol, Maltitol, Isomalt
• Acesulfaam-K wordt vaak samengevoegd met andere zoetstoffen zoals Canderel samen met aspartaam
• Aspartaam bekend onder de merknamen: Nutrasweet, Canderel, Natrena 2
• Sucralose bekend onder de merknaam: Splenda
• Cyclamaat bekend onder de merknaam: Natrena
• Sacharine bekend onder de merknamen: Hermesetas, Sweetex
• Stevia is ook een zoetstof maar wordt verkregen uit een plant en heeft dus geen merknaam.

Suikeralcoholen worden verkregen uit suikeralcohol en worden geclassificeerd als ‘Gras’ (Generally Recognised As Safe). In een dosering hoger dan 1 gram veroorzaken suikeralcoholen diaree, opgeblazen gevoel en maagpijn. 

Informatie op de verpakking

Sucrose (kristalsuiker) is een conserveermiddel, vergroot het volume van voedingsmiddelen en zorgt voor een zoete smaak. Om die reden wordt het in veel levensmiddelen verwerkt. Zodra u op het pakje ziet staan dat het product sucrose bevat en vaak verrijkt is met vitamine C, dan weet u al dat deze toevoegingen niet gemaakt zijn omdat de fabrikant u en uw kinderen zo lief heeft, maar zuiver en alleen om het product te conserveren. Fabrikanten gebruiken ook andere suikers en zoetstoffen, zoals glucose, dextrose, maltose, molasse, lactose, fructose, honing, glucosestroop en invertsuiker. Deze veel gebruikte suikers worden op de verpakking van het voedingsmiddel vermeld.

Rudolf de Wit