Een manier om de giftige geraffineerde suiker en zoetstoffen te vermijden

Stevia, een natuurlijke zoetstof 

Reeds honderden jaren gebruiken de inwoners van Brazilië en Paraguay een blad om bittere theesoorten te zoeten. In de laatste twintig jaar hebben de Japanners dit blad als een veilige, calorievrije, natuurlijke zoetstof toegepast. 
Stevia Rebaudiana (ook bekend als Ka he’e) is een tropische éénjarige met zeer zoet blad dat de stof ‘stevioside’ bevat. De witte kristallijn poeder is 250 – 300 maal zoeter dan sucrose. 

Deze plant is al in 1899 door Dr. M. S. Bertoni beschreven. In 1918 schreef hij dat deze plant de mogelijke vervanger kan worden voor sacharine. Volgens dr. Bertoni heeft deze plant de voordelen dat zij niet giftig is, een heel sterke zoetstof is, die in natuurlijke vorm toegepast kan worden en  goedkoper is dan sacharine. 
Jammer voor het laatste, want dat is de reden geweest voor een grote discussie bij de FDA (Food and Drug Administration in Amerika) vanaf 1987. In Japan, China, Zuid-Korea, Brazilië is Stevia wel toegestaan als natuurlijk zoetmiddel.

Illegaal

In de jaren na 1990 werden verschillende bedrijven die Stevia verkochten in de VS door de FDA gedwongen de verkoop te stoppen omdat het middel niet geregistreerd was. In enkele gevallen werd door een FDA-inspecteur zelfs gezegd dat de grote fabrikant van Nutra-Sweet geklaagd had bij de FDA. Toen de ‘Herb Research Foundation (HRF)’ om opheldering vroeg kreeg zij pas na ruim een jaar een vaag verhaal waarbij de FDA niet wilde vertellen welke fabrikant achter het ‘onzin verhaal’ tegen Stevia stond. 
In mei 1991 bracht de FDA een verbod uit tegen het importeren van Stevia. Ondanks de bewijzen, onderzoeken van verschillende deskundigen, het gebruik in verschillende landen -zonder bijwerkingen of enig negatief resultaat- staat dit natuurlijke middel op de lijst in de VS als een ‘illegaal’ kruid. 

Onbegrijpelijk

Door druk van verschillende groepen, onderzoeken en organisaties heeft de FDA op 18 september 1995 toestemming verleend om stevia te verkopen als een voedingssupplement. Dat betekent dat stevia niet gebruikt kan wordt in producten als zoetmiddel. Dus een fabrikant mag geen gebruik maken van de effecten van stevia door snoepgoed, taartjes, ijsjes enz. op een natuurlijke manier te zoeten. Onbegrijpelijk maar waar. 
Wat ook waar is, is dat geen enkele fabrikant een kruid kan nemen en kan patenteren of verkopen als een medicijn. De farmaceutische industrie heeft dus geen enkel voordeel om een kruid te gebruiken. Een medicament echter kan gemakkelijk gepatenteerd worden en voor een hoge prijs verkocht worden. Stevia zal, net als andere kruiden, nooit de status krijgen die het verdient. 
De consument koopt nu stevia bladeren, stevia poeder of stevia thee en gebruikt het toch als zoetstof. 
Stevia heeft als voordeel dat je het zowel koud als warm kunt oplossen. Warm is echter beter. Wilt u stevia als zoetmiddel gebruiken dan maakt u een klein beetje thee van de bladeren en giet het dan in of over het gerecht waar u normaal suiker zou gebruiken.

Het gebruik

Stevia mag dus -nog- niet gebruikt worden als zoetmiddel; de FDA heeft wel een lijst van ‘Reduced-Calorie Sweeteners’ die wel toegestaan is. Met al de negatieve bijwerkingen zijn deze producten toch nog te koop in alle supermarkten. 
Stevia is een goede vervanger van suiker. Stevia zou een goede oplossing zijn voor de mensen die suiker willen elimineren (om o.a. af te vallen), die allergisch zijn voor suiker of geen suiker kunnen verdragen zoals bij gevallen van hypoglycaemie en hyperglycaemie (diabetes).