Stoute schoenen

Een politicus vroeg me laatste wat te doen om de bevolking gezonder te maken én geld te besparen. De kosten voor de volksgezondheid rijzen immers de pan uit en tot nog toe is het met uitsluitend loze kreten als ‘preventie’ mislukt iets ten goede te  veranderen. Ik stelde dat er iemand, bij voorkeur een politicus ‘de stoute schoenen’ moest aantrekken. Het vraagteken boven z’n hoofd verplichtte mij tot deze uitleg: ,,Het enige dat we moeten doen is de invoerrechten op gezonde producten elimineren en die op ongezonde producten juist verhogen. De keuze om gezond te gaan eten is daarmee gemakkelijker en goedkoper. Veel consumenten kiezen vanwege hun portemonnee namelijk goedkope producten. En dat terwijl ‘goedkoop’ over het algemeen niet het gezondste is. Kortom, voeding is een stiefkindje. Want er wordt eerder geld uitgegeven aan kapsels, nagels en kleding; dat is belangrijk, denkt men, want dan zie ik er gezond uit.”
Hij was geboeid dus ik vervolgde: ,,Iemand die wel gezond wil eten en dus leven, wordt nu gestraft doordat die meer moet betalen voor zijn gezonde keuze. Voorbeeld: voor melk, waar ongeveer 80 procent van onze bevolking allergisch of overgevoelig voor is, geldt 0% invoerrechten. Op sojamelk en rijstmelk – veel gezonder – betaal je 10 cent per liter invoerrechten. Op snoep en suikergoed nul, maar bovenop honing, suikervrije producten komt 10,5%, evenals op fruit, groenten en gedroogde vruchten. En een vette porkchop, die je bloedvaten stijf doen staan en je cholesterol net boven je oogleden doet stijgen, zijn veel goedkoper dan een lapje kalkoen of kalfsvlees”, betoogde ik.
,,Maar waar zit dan de besparing?” vroeg hij. Die vraag had ik verwacht… . ,,. Het opheffen van allerlei belastingen op gezonde voedingsmiddelen en tegelijk de invoerrechten op ongezonde of ziekmakende producten verhogen zal in balans zijn. Zelfs een verhoging aan inkomsten is zo mogelijk. En misschien wel het belangrijkste: de bevolking kan dan gezonder eten en zo zal de gezondheid van het volk – de volksgezondheid dus – ver‘beter’d worden. Met een ruime besparing als resultaat. En tel daarbij op de productiviteit, vreugde en levenslust die de mensen zo gratis krijgen.”
,,Ik ga er werk van maken” waren zijn laatste woorden voordat hij – met z’n veters nog los – mijn kliniek verliet. 
Ondertussen blijf ik met de illusie achter dat ooit iemand ‘de stoute schoenen’ zal aantrekken en ook de veters strak zal aantrekken. Reken maar dat die door de tegenstanders van gezond leven én de voorstanders van ‘volksziektezorg’ anders zo uit het veld wordt geslagen. 

Rudolf E. de Wit