Behoed uw lichaam tegen zuurvorming

Zuur en Base in het lichaam

De laatste honderd jaar is het probleem van verzuring explosief gegroeid. Milieuvervuiling, eenzijdige toepassing van kunstmest en gebruik van pesticiden hebben ervoor gezorgd dat onze voedselketen gedurende de laatste eeuw steeds meer verzuurd is geraakt. Dat heeft een direct negatief effect op het functioneren van ons lichaam. De veranderingen in ons voedingspatroon, verarming van het voedsel en verslechterde eetgewoonten (te veel vlees, vet en suiker, te weinig groente en fruit) doen de rest. Hierdoor lijdt een groot deel van de Westerse bevolking aan een verstoorde zuurbalans en ervaart daardoor, afgezien van de negatieve gevolgen van chronisch overgewicht, allerlei gezondheidsproblemen.

Onder zuren verstaat men stoffen die waterstof-ionen leveren, terwijl men onder basen stoffen verstaat die waterstofionen opnemen. Een pH waarde van 7 geldt als neutraal, een pH waarde kleiner dan 7 geeft een zuur milieu aan en een pH waarde boven de 7 geeft een alkalisch (basisch) milieu aan. Maagzuur heeft een pH van 2.0 (sterk zuur), terwijl bloed een pH heeft van 7.4 (licht alkalisch). De pH van speeksel is ongeveer 7.0, dus neutraal. 

Voeding

Het is van het grootste belang dat de pH waarde van ons bloed stabiel blijft, een pH waarde van 7,2 in plaats van 7,4 heeft de dood tot gevolg. Ons lichaam kent gelukkig vele manieren om een afwijkende pH te voorkomen waarbij de longen en de nieren een belangrijke rol spelen.
Voeding speelt een belangrijke rol als het aankomt op het handhaven van een goed zuur/base evenwicht. Mineralen als calcium, magnesium, kalium en natrium fungeren als zogenaamde zuurbuffers. Het neutraliseren van zuren gebeurt normaal gesproken met mineralen uit onze voeding. Indien we te weinig mineralen binnen krijgen worden deze mineralen uit de basendepots gehaald: haarbodem, tanden, botten, nagels etc. Indien verzuring lang aanhoudt teert het lichaam in en kunnen haaruitval, kaalheid, futloosheid en diverse welvaartsziektes ontstaan.
In een gezond lichaam zijn de lichaamscellen alkalisch, in een ziek lichaam zuur. Hoe zuurder onze cellen zijn hoe meer gezondheidsklachten we ontwikkelen. Lichaamscellen sterven bij een pH waarde lager dan 3,5.
Onze lichamen produceren zuur als gevolg van een normaal metabolisme, dit dient in evenwicht gebracht te worden met alkalische mineralen die we binnen krijgen met onze voeding. Voedsel kan zuurvormend of basevormend zijn, afhankelijk van de verhouding tussen de mineralen calcium, magnesium, kalium en natrium enerzijds en de mineralen fosfor, zwavel en chloor anderzijds.
Een verrassend aantal en een verscheidenheid van fysieke problemen en ziekten kunnen door het voedsel dat we tot ons nemen worden veroorzaakt. Een overgrote meerderheid van de populatie in geïndustrialiseerde landen lijdt aan ziektes die veroorzaakt worden door verzuring van het lichaam.
Het huidige en typisch westerse voedingspatroon is grotendeels samengesteld uit zuurvormend voedsel (eiwitten, graansoorten, suikers). De stimulerende producten zoals tabak, koffie, thee en alcohol veroorzaken ook sterke verzuring van het lichaam. Alkalisch voedsel zoals groenten worden door vele mensen toch nog steeds te weinig gegeten. Daarnaast wordt veel alkalisch voedsel door de verwerking en conservering toch te zuur voor het lichaam.
Het is belangrijk om ten minste 60% alkalisch voedsel te eten om een goede gezondheid te handhaven. Wij hebben een overvloed van verse vruchten en in het bijzonder groenten (alkalisch voedsel) nodig om onze noodzakelijke eiwit (zuur producerend voedsel) in evenwicht te brengen. Ook moeten wij voedsel dat suiker en koolhydraten bevat vermijden, niet alleen omdat deze zuurvormend zijn maar ook omdat ze de bloedsuiker te snel verhogen

Oorzaak verzuring

Zuren en basen zijn feitelijk elkaars tegenpolen. Afzonderlijk zijn deze restwaarden giftig, tezamen neutraliseren zij elkaar. Een overschot aan zuren levert moeilijkheden op, omdat zij alleen door (alkalische) basen onschadelijk kunnen worden gemaakt. Te veel basen geven nooit problemen, omdat zij zich binden aan het koolzuur dat wij uitademen.
Feitelijk is het ammoniak die ontstaat. Het nadeel is dat zich bij deze extra eiwitverbranding opnieuw zuren vormen. Men komt in een vicieuze cirkel terecht. Uiteindelijk plegen zuuroverschotten aanslagen op ons organisme, in alle onderdelen, een beetje afhankelijk van de constitutionele gesteldheid. Ook suikerziekte, jicht en reuma worden voor een groot deel door deze vorm van acidose veroorzaakt. Weefsels raken aangetast, degenereren en functioneren slechter. Bij een evenwichtige voeding komt het erop aan, zoveel mogelijk basenrijke levensmiddelen te gebruiken.
Vooral bij de afbraak van dierlijke eiwitten komen zuren vrij. Het lichaam neutraliseert deze onmiddellijk door o.a. calcium dat aan de botten wordt ontrokken. Eiwitrijke voeding (vlees en ook kaas) doet dus een behoorlijke aanslag op de kalkvoorraad. Deze bewering staat dus weer recht tegenover het fabeltje dat we extra melk en melkproducten nodig hebben voor onze kalkvoorraad in de botten.

Haaruitval

In onze cultuur worden mannen en ook vrouwen steeds vaker met haarverlies geconfronteerd. Dit gaat vaak samen met een verlies van gevoel van jeugdigheid en attractiviteit. Opvallend is dat mensen zoals eskimo’s, bosjesmannen en indianen, die in overeenstemming met de natuurlijke omgeving leven, tot op hoge leeftijd over hun volle haardos beschikken. Ook is het opvallend dat zodra deze mensen in de zogenaamde geciviliseerde wereld leven, ook zij door haaruitval getroffen worden.
De haaruitval van de moderne mens lijkt dus een ongewenste nevenwerking van het leven in de zogenaamde beschaafde wereld te zijn. Verklaringen over haaruitval komen van alle kanten. Boven al deze verklaringen uit lijkt haaruitval voornamelijk samen te gaan met een vergevorderde verzuring van het lichaam door mineraalstofarme en zuurrijke voedingsmiddelen en een stressvolle levenswijze.

Bijna alle factoren uit de dagelijkse leefomgeving hebben een verzuring tot gevolg.

• Voeding: Vooral dierlijk eiwit (vlees), eieren, scherpe kaas, pinda’s, haring, kwark, margarine, suiker en (koolzuurhoudende) frisdranken. 
• Genotmiddelen, zoals koffie (ook cafeïnevrije), zwarte thee, nicotine, alcohol en drugs. 
• Stress en negatieve emoties zoals ergernis, woede, gejaagdheid, jaloezie, afgunst en ruzie. 
• Electro-smog
• lawaai en sensatie.
• Chemische geneesmiddelen. 
• Overlevingsstrijd
• Overmatig sporten en te weinig beweging. 

Organisch water

Tegenwoordig is het erg ‘In’ om veel water te drinken. Veel ‘gezonde’ mensen lopen daarom rond met een fles mineraalwater. Mineraal- en bronwater wordt dan ook dikwijls als goed voor de gezondheid of als alternatief voor leidingwater aangeprezen. Of dit juist is, zullen we hierna zien.
Mineralen kunnen vrij als element voorkomen, maar meestal zitten ze gebonden als anorganische zouten in ons leidingwater. Anorganische stoffen zijn verbindingen die, op enkele uitzonderingen na, geen koolstof bevatten. Ze kunnen zonder medewerking van een levend organisme gevormd worden. Organische stoffen worden meestal in en door levende wezens gevormd. Onder het begrip minerale bestanddelen valt heel wat te rangschikken. Niet alleen calcium, fosfor, koper of chloor horen hiertoe maar ook kwik, cadmium, asbest, enz. Dus mineralen staan niet altijd voor een goede gezondheid, ook niet in water.
Aan mineraalwater kende men – vooral vroeger – een bepaalde waarde toe voor de gezondheid. De laatste tijd is dat anders geworden. Bepaalde bronwaterleveranciers gaan er nu juist prat op water te leveren dat slechts de geringste hoeveelheid mineralen bevat. Bij drinkwaternormen wordt altijd gesproken over maximaal toelaatbare waarden voor alle mogelijke mineralen en nooit over minimaal noodzakelijk aanwezige aantallen. Vooral achter dit laatste gaat veel schuil: de in het water voorkomende mineralen zijn anorganisch gebonden en zijn daardoor voor het menselijk lichaam – dus ook voor de gezondheid – ronduit belastend in plaats van noodzakelijk!
Mineralen komen in drinkwater terecht doordat het water ze uit de bodem opneemt (zoals calcium, magnesium en ijzer), via waterzuivering methodes (chloor en sulfaat) en door vervuiling (zoals nitraat, fosfaat en ammonium). Inname van anorganische mineralen, bijv. via mineraalwater, leidt tot overbelasting van het lichaam. Vooral de nieren, die deze ballaststoffen proberen te verwijderen, kunnen op termijn te hoge concentraties niet aan waardoor steeds meer afvalstoffen zich in het lichaam ophopen. Uiteindelijk kan dit allerlei ziektes tot gevolg hebben. De mineralen waar het menselijk lichaam behoefte aan heeft zijn alléén de organisch gebonden mineralen en daarvoor zijn we aangewezen op plantaardig en dierlijk voedsel. Alleen Planten hebben wel het vermogen om anorganische mineralen op te nemen en deze om te zetten in Organische Mineralen. Wij zijn er daarom mee gebaat om Fruit, Groenten en Graanproducten te eten, waardoor wij de nodige Organische Mineralen opnemen die we nodig hebben. Ons drinkwater daarentegen moet zo weinig mogelijk of geen (anorganische) mineralen bevatten.
Support is op zoek gegaan naar het beste water van organische mineralen en heeft die ook gevonden: Le Bleu
Niet voor niets uitgeroepen tot “BEST Non-Alcoholic Beverage in the Western Hemisphere” op de International Food and Beverage Trade Show in Miami FL.

 Le Bleu  is verkrijgbaar bij:
Kusters’ trading Co.
Kaminda Andre JE Kusters 3
Zeelandia.
Bestelling 461-4114
En in de rekken gezien bij Bon Bini Supermarket