Autisme anders bekeken
Uit het hart van een arts gegrepen.
Steeds meer geven recente studies over autisme aan dat er een toename is in het aantal gevallen van autisme. Maar waarom deze voortdurende verhoging? Hoe gaat de arts om met autisme bij de patiënten? Hoe ga je als ouder om met autisme? Wat zijn de factoren waar je op moet letten bij je kind? En …kan autisme verholpen of zelfs voorkomen worden?
Dit keer in Support beginnen we bij de basis over autisme en praten met een arts, moeder en moeder van een autistisch kind. Mevrouw Bruna Martina-Hooi is huisarts en werkzaam in haar medisch centrum Plexus. Daar heeft Support een interessant gesprek met haar.
Redactie: Over dit onderwerp valt ontzettend veel te vertellen. In de komende edities van Support zal dieper ingegaan worden over de oorzaken, onderzoeksmethoden, voeding, vaccinatie, kwikvergiftiging, medicatie en bestrijdingsmiddelen.
Als arts kan je alleen maar feiten opnoemen over autisme maar als moeder van een autistisch kind dan heb je een andere relatie met deze aandoening. Als arts is het een ziektebeeld die voorkomt bij kinderen vanaf de geboorte tot de eerste eerste vijf levensjaren manifesteert zich. Autisme kan aangeboren zijn en het kan verworven zijn. De meeste gevallen van autisme zijn verworven. Als ouder merk je in de eerste levensjaren daar niets van. Het kind doorloopt een normale ontwikkeling maar geleidelijk aan gaat het kind achteruit. Dus geen contact, geen communicatie, het lijkt wel alsof het kind niet hoort. Toch kan het kind wel horen maar luistert niet. Uiteindelijk verlies je als het ware je kind en je hebt geen contact meer met je kind. Een kind dat normaal opgroeit en uiteindelijk een vreemde voor je wordt. Als moeder kan je dat niet vatten. Met de kennis die je hebt als arts, kan je alles wel rationaliseren en verklaren. Je merkt dat er iets met het kind aan de hand is en dat gaat niet van de ene op de andere dag. Het gaat geleidelijk aan en dan plotseling zeg je “nee wacht, er is hier niet goed’. Allereerst ga je kijken naar het gehoor en dan blijkt al heel snel dat er met het gehoor niets aan de hand is. In je achterhoofd denk je natuurlijk aan autisme of aan één of andere hersenziekte. Nadat je de eerste symptomen hebt ontdekt ga je steeds meer opletten. Bijvoorbeeld als mijn zoon hoort dat er een programma op televisie is waarvan hij houdt dan loopt hij direct naar de televisie, maar als je hem roept of met hem praat, dan reageert hij niet. Hij is geheel afgesloten van ons en leeft in zijn eigen wereld. Al begrijp je dat met al je kennis die je hebt, toch blijft het gewoon constant moeilijk want het is toch ook je kind. En dat raakt je heel erg.
Als het kind aangeeft dat hij iets wil dan pakt hij je hand en trekt hij je naar de koelkast of naar de koekentrommel om aan te geven wat hij nodig heeft. Op zijn eerste jaar kon hij al “mamma, pappa en ayo” zeggen; nu op zijn vierde jaar zegt hij niets meer.
Ik volg het Amerikaanse systeem en noem autisme daarom ook een ziekte. In de VS is men aan het uitzoeken hoe het komt dat er zoveel kinderen autistisch zijn. Gebleken is dat de oorzaak genetisch kan zijn of verworven. Het blijkt namelijk dat autisme ook kan voorkomen na vaccinatie.
De aangeboren vorm van autisme is op het niveau van de chromosomen, waar een afwijkend gen gevonden wordt. Bij het kind die op een later tijdstip autisme ontwikkelt heeft men ontdekt dat er op verschillende chromosomen iets mis is en dat het kind daardoor autistisch is. Er kunnen dus verschillende oorzaken zijn.
Het is pas de laatste tijd (vanaf rond 1960) dat men over autisme praat. Vroeger sprak men niet over autisme maar werd het kind bestempeld als doofstom of als zwakzinnig. Bij zwakzinnigen is echter ook een laag IQ.
De ziekte van mijn zoon heeft me veel geleerd. Hierdoor ga ik steeds meer kijken naar de oorzaak van klachten; ik kijk naar de voeding en wat voor medicijnen men gebruikt. Ook bij ouderen en bejaarden doe ik dat steeds meer. De voeding is heel erg belangrijk geworden voor mijn zoon, voor mezelf, mijn gezin en voor mijn patiënten. Ik ben zeer voorzichtig bij zelfs het geven van een hoestdrankje. Veel wordt niet vermeld op het etiket en veel wat vermeld wordt kan een allergische reactie veroorzaken.
Onze voeding is niet gezond; we eten niet gezond. Zelfs al gaan wij onze voeding zelf planten, dan nog weet ik niet wat er in de grond zit en een vergiftiging of allergie kan veroorzaken. Ik ben zeer voorzichtig geworden. Ik kijk op alle etiketten en besteed tijd daaraan tijdens het inkopen doen. Als ik niet vertrouw wat ik zie dan koop ik het niet. Als er een website op het product staat, dan ga ik naar de site en vraag informatie op; vooral als ik weet dat mijn kinderen dat product gaan gebruiken. Toch blijft het moeilijk omdat je soms niet weet wat je kunt eten om gezond te kunnen zijn. Zelfs het water bevat te veel lood. Mijn kind is vergiftigd door lood en aluminium. Aluminium komt bijna in alles voor dat we eten; het zit in de grond, in tandpasta, in de pannen, lepels en nog veel meer producten die we dagelijks gebruiken. Deze producten zijn neurotoxisch oftewel het vergiftigt de zenuwen. Mensen maken zichzelf ziek door het gebruik van te veel suiker en te weinig drinken van water. Met deze adviezen probeer ik mijn patiënten in mijn praktijk weer op te voeden. Laten we weer terug gaan naar de basis. Ik geef mijn patiënten nu eerder advies om thee met lamoen of lamoengras thee te gebruiken bij een verkoudheid in plaats van direct een middel voor te schrijven.
Er moet meer informatie gegeven worden aan de mensen; de mensen moeten meer gaan lezen om meer te begrijpen over hun gezondheid. De waarheid moet meer verteld worden aan de mensen. Er is veel informatie achtergehouden over zoveel klachten allemaal met het doel om geld te verdienen. Hoe dommer de mensen, hoe minder ze vragen en hoe meer ze gebruiken. En dit moet veranderen. Ik ben nu bezig voor mijn kind uit te zoeken wat hij precies kan eten. Hij krijgt voedingssupplementen in de vorm van vitamines en mineralen. Ik heb via een test zijn hele voeding laten screenen en om te weten te komen waar hij voor ‘allergisch’ is. Uit zijn test is gebleken dat hij voor 92 verschillende voedingsstoffen overgevoelig is. Zijn darmen nemen gewoon alle giftige stoffen op in plaats van deze uit te scheiden. Daarom moet ik door middel van de voeding aan te passen, de giftige stoffen helemaal uit zijn voeding –proberen te- halen. Hij heeft een overmatige groei van schimmels in zijn darmen en door deze schimmels worden de darmen dusdanig afgezwakt dat verschillende peptiden (fracties van eiwitten) gemakkelijk door de darmwand gaan en in de bloedbaan terecht komen. Wat er nog bijkomt is dat hij bepaalde stoffen niet kan maken in het lichaam om de gifstoffen af te breken. Hierdoor worden de hersenzenuwen aangetast en dan komen we op de symptomen van autisme. In het kort gezegd mijn kind is mogelijk door stoffen die het lichaam zijn binnengedrongen of ingebracht, vergiftigd. Hij kan geen suiker gebruiken; wel honing en ook melk.
Ook kan hij geen tarwe, geen gluten, geen maïs en geen aardappelen gebruiken. Wat hij wel altijd heeft gehad is diaree. Toen al was het duidelijk dat er iets fout ging in de darmen. Zoals ik al zei, ik kijk nu meer naar de etiketten dan naar de prijs. Op het etiket staat bijvoorbeeld dat het product gemaakt is van maïsmeel, maïsstroop, of dat men aardappelmeel heeft gebruikt om het te binden. Eigenlijk moet iedereen leren om etiketten te lezen. Het is vreselijk wat we met elkaar doen. Sommige mensen zijn zo ziek, ze hebben hoofdpijn, voelen zich slap en ze doen allerlei testen maar ze kijken niet naar de voeding. Als arts ben ik heel erg revolutionair geworden; ik heb een heel andere kijk verworven hoe ik naar ziektes kijk en hoe ik omga met mijn patiënten. Ik ben op een harde manier wakker geschud en misschien is dit wat ik van mijn zoon heb mogen leren. Ik ben bewuster geworden van mijn lichaam, ik kies bewuster wat ik eet en wat ik mijn kinderen te eten geef.
Het is belangrijk voor alle ouders om te beseffen hoe belangrijk de voeding is en ook om je kind te leren kennen. Doordat je steeds met je kind bezig bent merk je de kleine afwijkingen in het gedrag, waardoor je vroeg kan ingrijpen. Veel kan liggen aan de voeding. Dus let op de werking van de darmen, de stoelgang, de huid en het gedrag. Let op wat je kind drinkt en eet, kinderen niet helemaal vol poederen, kijk naar het speelgoed en de zandbakken. Leef gezond en zorg dat je kind een goede weerstand opbouwt. Terug naar de basis!
Drs. B.R. Martina –Hooi, huisarts
Plexus Medical Center, Periclesstraat 2, telf. 461-7790
